Pat Parelli

Pat Parelli

Geboren in California´s Bay Area, Pat Parelli´s interesse voor paarden begon al op jonge leeftijd.

Pat was 13 jaar oud toen horseman Freddie Ferrera van Livermore, California Pat´s talent om met paarden te werken herkende en hem onder zijn hoede nam. In de zomermaanden leerde Pat waardevolle lessen van Ferrera over een meer natuurlijke omgang met paarden, maar ook met honden, vee en over de natuur zelf.

Pat´s carrière in de paardenwereld begon toen hij als 9 jarige jongen ging werken op en stal.
Daar waar paarden waren was ook Pat te vinden. Altijd enthousiast aan het helpen waar hulp nodig was terwijl hij zijn oren en ogen de kost gaf en alle beetjes informatie in zich opnam die hem ten gehore kwamen.
Hij begon zelfs zijn eigen ideeën te ontwikkelen over het opvoeden van veulens en het trainen van paarden, iets wat behoorlijk ongewoon is voor een jongen van die leeftijd.

Pat was 17 toen hij begon met het rijden van rodeo´s. Zijn favoriete onderdeel daarbij was het *bareback rijden. Als natuurtalent en met de goede coach, John Hawkins, de overwinning tijdens de Bareback Rookie of the Year in 1972, kon niet uitblijven. Met een buck-off gemiddelde van slechts 4% won Pat de titel.
Na veel rodeo talenten gezien te hebben die na hun rodeo carrière moeite hadden om verder te gaan, besloot Pat zijn leven een andere wending te geven en zijn carrière voort te zetten in de paarden training industrie, hij begon een bedrijf dat gespecialiseerd was in het starten van jonge paarden.
Maar, net als bij de vele trainers die hem voor gingen, duurde het niet lang voordat frustraties over de training en over financiële zaken de overhand kregen. Pat bevond zich op een punt waarbij hij overwoog om maar helemaal te stoppen in de paardenbusiness en zijn loopbaan als paardentrainer aan de wilgen te hangen. Bovendien verzette hij zich tegen de gebruikelijke opvatting dat je paarden zou moeten behandelen alsof het levenloze objecten zijn.

Vanaf dat moment zijn er drie belangrijke gebeurtenissen die zijn leven veranderden:

  1. Hij ontmoette Tony Ernst uit Australië. Tony Ernst bestudeerde paarden, was een volgeling van de Kung Fu krijgskunst en een meester musicus.
  2. Hij begon te werken onder de begeleiding van Troy Henry, een meester in Horsemanship uit Clovis, California. Troy Henry was gespecialiseerd in de training en ontwikkeling van zowel paard als ruiter voor wedstrijden waarbij hij gebruik maakte van psychologie en communicatie.
  3. Pat specialiseerde zich in het trainen van muildieren zodat ze oefeningen konden uitvoeren en presteren zoals paarden dat kunnen.

Van Tony Ernst leerde Pat over innerlijke kracht en de Kung Fu principes over discipline, lichaamsbeheersing en de controle over lichaam en geest. Troy Henry opende een geheel nieuwe wereld voor Pat door hem te helpen de mentale en emotionele processen van vluchtdieren beter te begrijpen. Ook leerde hij Pat de echte dynamiek van de horsemanship en hoe dat van toepassing is op sportpaarden.
De muildieren leerden Pat het belang van omgekeerde psychologie, dat veiligheid en comfort eigenlijk de enige echte beloningen zijn en hoe je een relatie opbouwt met een vluchtdier waarbij het graag wíl presteren zonder dat het daartoe wordt gedwongen.
De muildieren leerden hem ook een belangrijke les over het hebben van geduld.
In 1980 richtte Pat de American Mule Association op.

Pat was zo intensief bezig met het bestuderen en trainen van paarden dat hij langzamerhand zijn eigen visie en manier van onderwijzen ontwikkelde. Ook kreeg hij interesse in het showen van *reined cow paarden en hij was succesvol in reining en cutting evenementen voor zowel paarden als muildieren.

Eén van de dingen die Pat het meest frustreerde tijdens zijn werk als paardentrainer was het moment dat het paard weer terug ging naar de eigenaar. Vaak hadden deze eigenaren een gebrek aan kennis, begrip en vaardigheden en duurde het niet lang voordat het paard weer terug was bij af.
Na een lange zoektocht kwam Pat tot de conclusie dat hij niet door kon gaan met het gewoon trainen van paarden. Hij moest een manier zien te vinden om mensen te helpen meer *savvy te ontwikkelen voor paarden. Pat Parelli ontdekte dat hij een natuurlijk talent had voor het overbrengen van de kennis die hij had en vanaf dat moment is hij zich gaan focussen op het helpen van mensen in plaats van het trainen van paarden.
Hij begon met het geven van lessen maar had niet kunnen voorzien dat hij op een dag op veel grotere schaal mensen zou kunnen helpen.

In 1993, waar hij een hoofdstelloze uitvoering gaf tijdens de California Livestock Symposium, ontmoette Pat drie mannen die significant hebben bijgedragen aan zijn horsemanship kennis: Tom Dorrance, Ray Hunt and Ronnie Willis – alle drie meesters in horsemanship. Zij werden Pat’s mentors.
Een paar jaar later observeerde ’s wereld meest bekende paarden gedragdeskundige, Dr R. M. Miller, één van Pat hoofdstelloze demonstraties. Hij herkende meteen de concepten die Pat gebruikte welke sterk overeenkwamen met zijn eigen ideeën over het beïnvloeden van de geest van het paard als wel het inprenten van veulens. Dr. R. M. Miller voorspelde dat wanneer Pat de leeftijd van 40 jaar bereikt zou hebben, hij één van de meest gerespecteerde paardenmensen en mentors zou zijn die de wereld ooit gekend had.

Wanneer we kijken naar het leven van Pat vandaag de dag, met Parelli Natural Horsemanship centers verspreid over drie continenten en studenten wereldwijd, kunnen we zien dat Linda en Pat Parelli invulling geven aan het doel van Parelli om de wereld van de paardentraining te veranderen zowel voor de paarden als voor de mensen die van ze houden.

Dreams Do Come True